با خیالت همه شب دست در آغوشش باد

ننگ یار است که یاد آرد از اغیار مدام

نام این فرقه بدنام فراموشش باد

دل که خو کرده به اندوه فراغت همه عمر

هاتف از جور تو دم می نزند لیک تو را

شرمی از چشم پر آب و لب خاموشش باد