گر ز سودای تو رسوای جهان شد هاتف

که توان بست مرا لیک رها نتوان کرد

جا به کویت نتوان کرد ز بیم اغیار

ور توان در دل بی رحم تو جا نتوان کرد

چه توان کرد که تغییر قضا نتوان کرد