که توان بست مرا لیک رها نتوان کرد

فلکم از تو جدا کرد و گمان می کردم

که به شمشیر مرا از تو جدا نتوان کرد

سر نپیچم ز کمندت به جفا آن صیدم

جا به کویت نتوان کرد ز بیم اغیار

ور توان در دل بی رحم تو جا نتوان کرد

گر ز سودای تو رسوای جهان شد هاتف