ستم به ساغر می شد نه بر سر من اگر

شکست پیر مغان گر سرم به ساغر می

عجب مدار که سرها شکسته بر سر می

شکست بر سر من می فروش ساغر می

غذای روح بود بوی می خوشا رندی

که روح پرورد از بوی روح پرور می