که وصف آب خضر کرد در برابر می

غذای روح بود بوی می خوشا رندی

که روح پرورد از بوی روح پرور می

نداشت بهره ای آن بوالفضول از حکمت

نه لعل راست نه یاقوت را نه مرجان را

به چشم اهل بصیرت صفای جوهر می

نماند از شب تاریک غم نشان که دگر