چو ساغر به روی تو خندم مکرر

که امروز تا از می زندگانی

نمی هست در این سفالینه ساغر

چو مینا به بزم تو آیم دمادم

بیا خود علی رغم چرخ جفا جو

برآر آرزوی من ای مهرپرور

به گردون بی مهر مگذار کارم