به خود رحم فرما به ما رحمت آور

به گردون بی مهر مگذار کارم

که جورش بود بی حد و کینه بی مر

ز غربت به سوی وطن شو روانه

خوش آن بزم کانجا نشینیم با هم

نهان از حریفان خفاش منظر

تو بر صدر محفل برازنده مولا