خوش آن بزم کانجا نشینیم با هم

که جورش بود بی حد و کینه بی مر

ز غربت به سوی وطن شو روانه

به خود رحم فرما به ما رحمت آور

نهان از حریفان خفاش منظر

تو بر صدر محفل برازنده مولا

منت در مقابل کمر بسته چاکر