به عالی محفل دارای جم شوکت هدایت خان

کنار برگ های گل اگر خاری بود برکن

به کف برگیر آن گل دسته ها را و خرامان شو

ببر آن دسته های گل به رسم ارمغان از من

که تاج سروری بر سر نهادش قادر ذوالمن

سرافرازی که تا پیرایه بندد بر کلاه او

صدف از ابر نیسانی به گوهر گردد آبستن