که تاج سروری بر سر نهادش قادر ذوالمن

به کف برگیر آن گل دسته ها را و خرامان شو

ببر آن دسته های گل به رسم ارمغان از من

به عالی محفل دارای جم شوکت هدایت خان

سرافرازی که تا پیرایه بندد بر کلاه او

صدف از ابر نیسانی به گوهر گردد آبستن

جهان بخشی که چون در جنبش آید بحر احسانش