که هرکس که بد کرد کیفر برد

بگفتند و هر دو برابر شدند

به اندیشه از ماه برتر شدند

نگر تا چه گفتست مرد خرد

شبی تا برآمد ز کوه آفتاب

دو تن را سر اندر نیامد به خواب

که ما نام او از جهان کم کنیم