دو تن را سر اندر نیامد به خواب

نگر تا چه گفتست مرد خرد

که هرکس که بد کرد کیفر برد

شبی تا برآمد ز کوه آفتاب

که ما نام او از جهان کم کنیم

دل و دیده زال پر نم کنیم

چنین گفت با شاه کابل شغاد