چنین گفت با شاه کابل شغاد

دو تن را سر اندر نیامد به خواب

که ما نام او از جهان کم کنیم

دل و دیده زال پر نم کنیم

که گر زین سخن داد خواهیم داد

یکی سور کن مهتران را بخوان

می و رود و رامشگران را بخوان