دریغ و درد از آن شمع سحر خیزان که بود او را

دریغ از حاجی ابراهیم آن دانای روشندل

که زاد از مادر ایام با ایمان و دین توام

دلی پر آتش از ترس خدا و دیده پرنم

هزار افسوس از آن نخل برومند ثمرپرور

که در باغ جهانش قامت از باد اجل شد خم