بر خلق رساندی الم و رنج دمادم

خان احمد دون کز ستم و ظلم پیاپی

آن فتنه عالم که ز ظلم و ستمش بود

بس سینه پر از آتش و بس دیده پر از نم

نزدیک به آن شد که زهم ریزد و پاشد