تعالی الله زهی گلدسته زیبا که پنداری

که آمد عالم فرسوده را بر تن ز عدلش جان

کهن گلدسته قم را که ویران بود بنیادش

مجدد شد به حکم او اساس و تازه شد بنیان

به هم بر بسته از گل دسته دهقان این بستان

بود مقری بر اوجش با سروش چرخ هم نغمه

موذن بر فرازش با خروش عرش همدستان