چو گل به باد خزان رفت میرزامهدی

هزار حیف که از گلشن جهان آخر

فروغ محفل آل رسول بود و دریغ

که شمع سان ز میان رفت میرزامهدی

ز الفت تن خاکی ملول شد جانش