فروغ محفل آل رسول بود و دریغ

هزار حیف که از گلشن جهان آخر

چو گل به باد خزان رفت میرزامهدی

که شمع سان ز میان رفت میرزامهدی

ز الفت تن خاکی ملول شد جانش

به سوی عالم جان رفت میرزامهدی