به سوی عالم جان رفت میرزامهدی

فروغ محفل آل رسول بود و دریغ

که شمع سان ز میان رفت میرزامهدی

ز الفت تن خاکی ملول شد جانش

هوای قصر جنان کرد از جهان خراب

به آن خجسته مکان رفت میرزامهدی

به حیرتم چه شنید از فسانه ایام