ز طوق غلامیش زیب رقاب

سپهر فتوت محمدحسین

جهان کرم خان والا جناب

امیری که گردنکشان را بود

دلیری که دارد ز سر پنجه اش

همه گر بود شیر چرخ اضطراب

سواری که زیبد ز چرخش سمند