سواری که زیبد ز چرخش سمند

ز طوق غلامیش زیب رقاب

دلیری که دارد ز سر پنجه اش

همه گر بود شیر چرخ اضطراب

ز خورشید زین و ز مه نو رکاب

جوادی که در خشک سال کرم

ز جودش خورد کشت آمال آب