ز خورشید زین و ز مه نو رکاب

دلیری که دارد ز سر پنجه اش

همه گر بود شیر چرخ اضطراب

سواری که زیبد ز چرخش سمند

جوادی که در خشک سال کرم

ز جودش خورد کشت آمال آب

کریمی که از لطفش آباد گشت