شام تاریک غمش را گر سحر کردم چه سود؟

در غمش هر شب به گردون پیک آهم می رسد

صبرکن، ای دل! شبی آخر به ما هم می رسد

کز پس آن نوبت روز سیاهم می رسد

صبر کن گر سوختی ای دل! ز آزار رقیب

کاین حدیث جانگداز آخر به شاهم می رسد