برفت او و ما از پس او رویم

که گفتار تو با خرد بود جفت

هرانکس که او را خور و خواب نیست

غم مرگ با جشن و سورش یکیست

به داد جهان آفرین بگرویم

به درویش داد آنچ بودش نهان

همی گفت با کردگار جهان