گویم و دارم یقین که از ره انصاف

گویم : « شاها! شده است باشی پر لاف

از ره عدوان به عیب بنده سخن باف

چاره کنش گر به بنده باشدت الطاف»

شاه خراسان دهد جزای وی آسان

تا که تبرا بود به کار و تولا

تا که پس از «لا» رسد سرادق «الا»