ناگهان حرفی به ایما و اشارت گفته شد

طایران قدسی افتادند زین هفت آسمان

ناگهان آهی برآمد از نهاد روزگار

کز تف او قیرگون شد قیروان تا قیروان

کز تکلم ساخت جن و انس را کوته زبان

این چه حرف دل خراش ناملایم بود آه

کز دل آمد بر زبان بادا زبان ما سیاه