ز دیده پدر ای یوسف دیار بقا

مرا ز پای فکندی و خود روان رفتی

در یگانه من از چه ساختی دریا

کنار من ز سرشک و خود از میان رفتی

چرا به مصر فنا بی برادران رفتی

به شمع روی تو چشم قبیله روشن بود

به چشم ز خم غریبی ز دودمان رفتی