بیا ببین که که فلک از غم جوانی تو

کجائی ای ثمر نخل شادمانی من

ز دیده تا شدی ای شاخ ارغوان پنهان

به خون نشانده مرا اشک ارغوانی من

چو آتشی زده در خرمن جوانی من

بیا ببین که چه سان بی بهار عارض تو

به خون دل شده تر چهره خزانی من