ز همزبانیت ای سرو گل عذار دریغ

ز قد وروی تو صد آه وصدهزار فغان

ز خلق و خوی تو صد حیف و صد هزار دریغ

ز مهربانیت ای ماه اوج مهر افسوس

تو را سپهر ملاعب گران بها چون یافت

ربود از منت ای در شاه وار دریغ

شکفته تر ز تو در باغ ما نبود گلی