گل عذار تو بی وقت شد به زیر نقاب

تو کز قبیله چو یوسف عزیزتر بودی

به حیله گرگ اجل ساختت شکار دریغ

دریغ و درد که شد نرگس تو زود به خواب

فغان که بی گل رویت دلم فکار بماند

به سینه ام ز تو صد گونه خار بماند

غبار خط تو تا شد نهان ز دیده من