من فتاده در آن بحر بی کران چه کنم

هلاک محتشم از زیستن به هست اما

اجل مضایقه ای می کند در آن چکنم

محیط اشک مرا در غم تو نیست کران

چنین که غرقه طوفان اشک شد تن من

اگر چو شمع نمیرم رواست کشتن من

مهی که بی تو برآمد در ابر پنهان باد