اگر جدا ز تو دیگر بنای عیش نهم

مدام خون زد و چشمش بروی مژگان باد

من شکسته دل سخت جان سوخته بخت

که پیکرم چو تن نازک تو بی جان باد

بنای هستیم از سیل فتنه ویران باد

تو را مباد به جز عیش در ریاض جنان

من این چنین گذرانم همیشه و تو چنان