تا ابد اقبال خود را سکه بر زر یافته

چرخ کز عین سرافرازی رکاب کرده چشم

چشم خود را چشمه خورشید انور یافته

مه که بر رخ دیده از نعل سم رخشت نشان

نعل شبرنگت که خورشید سپهر دولت است

چرخ از آن روی زمین را غرق زیور یافته

نزد شهر علم از نزدیک علام الغیوب