نعل شبرنگت که خورشید سپهر دولت است

چشم خود را چشمه خورشید انور یافته

مه که بر رخ دیده از نعل سم رخشت نشان

تا ابد اقبال خود را سکه بر زر یافته

چرخ از آن روی زمین را غرق زیور یافته

نزد شهر علم از نزدیک علام الغیوب

چون رسیده جبرئیل از ره تو را در یافته