این ندامت گوی زنگاری که دارد متصل

پنجه خورشید را مطلع گریبان شماست

آن ستون کز پشتی او قایمند ارکان عرش

در حریم کبریا رکنی ز ارکان شماست

گردش از چوگان قدرت گوی میدان شماست

خوان وزیرا که قسمت بر دو عالم کرده اند

مایه آن مانده یک ریزه از خوان شماست