گردش از چوگان قدرت گوی میدان شماست

آن ستون کز پشتی او قایمند ارکان عرش

در حریم کبریا رکنی ز ارکان شماست

این ندامت گوی زنگاری که دارد متصل

خوان وزیرا که قسمت بر دو عالم کرده اند

مایه آن مانده یک ریزه از خوان شماست

اژدهایی کز عدو گنج بقا دارد نهان