عاصیان را در تنت از مژده جانی نو که هست

بار دیگر چشم امید مرا روشن کند

ای به شغل جرم بخشی گرم دیوان شما

مغفرت را گوش بخشایش به فرمان شما

دوزخ اندر حال نزع از ابر احسان شما

طبع کاه و کهربا دارند در قانون عقل

دست امید گنه کاران و دامان شما