دوزخ اندر حال نزع از ابر احسان شما

ای به شغل جرم بخشی گرم دیوان شما

مغفرت را گوش بخشایش به فرمان شما

عاصیان را در تنت از مژده جانی نو که هست

طبع کاه و کهربا دارند در قانون عقل

دست امید گنه کاران و دامان شما

پادشاها آن که فرماینده این نظم شد