غلمان دریده جامه و حورا گشاده مو

کرده هزار در ثمین بر سمن نثار

شاه شهید خود به عزای خود آمده

وز نقل وی گریسته بر خویش زار زار

اهل بهشت نوحه گری کرده اختیار

با آن که در بهشت نمی باشد آتشی

رضوان ز غم نشسته بر آتش هزار بار