شمعی که رشگ داشت بر او شمع آفتاب

وز غم نه افتاب برآید دگر نه ماه

افغان که بهترین گل این بوستان نماند

رخشان چراغ دیده خلق جهان نماند

از تند باد مرگ درین دودمان نماند

نخلی که در حدیقه جنت به دل نداشت

از دوستان برید و درین بوستان نماند