ای نطق لال شو که زبانت بریده باد

وان فعل را سپهر ستمگر چه کرد نام

ترسم زبان بسوزد اگر گویم آن چه گفت

در وقت دست و پا زدن آن سرو خوش خرام

مرغ خیالت از قفس دل پریده باد

کس نام مرگ او به کدامین زبان برد

عقل این متاع را به کدامین دکان برد