ترسم زبان بسوزد اگر گویم آن چه گفت

صد پاره شد ز غصه دل خاره و رخام

با آن تن لطیف زمین آن زمان چه کرد

وان فعل را سپهر ستمگر چه کرد نام

در وقت دست و پا زدن آن سرو خوش خرام

ای نطق لال شو که زبانت بریده باد

مرغ خیالت از قفس دل پریده باد