فتنه تیری از کمین بر مرغ فار غبال زد

جسم خاکی شد سپند و بستر آتش آن زمان

کان گران تمکین در این مضطرب احوال زد

طایر گرم آشیان خواب از وحشت پرید

ساقی دولت به دستم ساغری پر فیض داد

مطرب عشرت به گوشم نغمه پر خال زد

آن که می کشتش خمار هجر در کنج ملال