لشگری تازه برون از حد و اندازه رسید

عشق زد بر در دل نوبت سلطان دگر

کوچ کن کوچ که از صد طرف آوازه رسید

شهر دل زود بپرداز که از چار طرف

مژده محمل مه کوکبه ای می آرند

از درون رخش برون تاز که جمازه رسید

میوه وصل تو آن به که گذارم به رقیب