خوش مستعد محنتی ای دل ازین اندیشه کن

کاندر ته آن چه فتدجان من بی ته دگر

دزدیده می بینی دلا رخسار طاقت سوز او

این آتش رخشان شرر می سوزدت باالله دگر

گر فتنه انگیزی کسی غم را کند آگه دگر

شد خیمه صبرم نگون از دیده او چون کنم

گر شاه غیرت از دلم بیرون زند خرگه دگر