تا چه آید بر سرم فردا زبیداد فراق

داردم در زیر تیغ امروز جلاد فراق

بود بنیاد طلسم جسم من قائم به وصل

ریخت ذرات وجودم را ز هم باد فراق

من که بودم مرغ باغ وصل حالم چون بود