محتشم دل بر هلاکت نه که صد ره خوش تر است

چرخ گردون را تمام اما بامداد فراق

خانه تن شد خراب از سستی بنیاد وصل

وای گر جان یابد استحکام بنیاد فراق

وحدت آباد فنا از وحشت آباد فراق