آب حیات بر لب و از تشنگی هلاک

چون من کجاست بوالعجبی در بسیط خاک

دارم ز پاک دامنی اندر محیط وصل

حال کسی که سوخته باشد ز هجر پاک

آن می که می دهندم و من در نمی کشم