در دست وصل سوزن تدبیر روز و شب

حال کسی که سوخته باشد ز هجر پاک

آن می که می دهندم و من در نمی کشم

ریزم اگر به خاک شود مرده نشاء ناک

دل ز احتراز کرده نهان جیب چاک چاک

دست هوس دراز نسازم به شاخ وصل

از حسرتم اگر رگ جان بگسلد چو تاک