منت آخر بلائی از بلاهای خدا کردم

تو خود آئینه ای بودی ولی ماه جمالت را

من از فیض نظر آئینه گیتی نما کردم

بلای خلق بودی اول ای سرو سهی بالا

نبود از صدق روی اهل حاجت در تو بی پروا

تو را من از توجه قبله حاجت روا کردم

خریداران ز قحط حسن می گشتند گرد تو